Jean Ferrat - Liedtext: Picasso Colombe + Übersetzung auf Niederländisch (2024)

De tekst
De tekst werd geschreven door Henri Gougaud (1936) en op muziek gezet door Jean Ferrat (1930-2010). Het arrangement is van Alain Goraguer (1931-2023). Het chanson verscheen in 1972 als single (Barclay) en in hetzelfde jaar op het album “À moi l’Afrique” (Barclay).

De vredesduif
De vredesduif is een internationaal symbool en de personificatie van vrede. Het is een duif met een olijftakje in zijn snavel. Het gebruik van de duif als symbool is geïnspireerd door het Bijbelverhaal over Noach (Genesis 8:8-12) en verwijst naar de vogel die door Noach werd losgelaten nadat de ark was vastgelopen op de berg Ararat. De duif kwam na een zoektocht teruggevlogen met een olijftakje in zijn snavel, waaruit bleek dat de aarde na de zondvloed weer was drooggevallen.

“Picasso, de duif”
Met de titel van dit chanson, "Picasso, de duif", wordt verwezen naar een steendruk op papier die in 1949 door Picasso (1881-1973) was gemaakt. Het betreft een witte duif op een zwarte achtergrond. Deze duif, soms afgebeeld met een lauriertakje in zijn snavel, werd het symbool voor vrede en voor wereldwijd communisme. Picasso was in 1944 toegetreden tot de Franse communistische partij, omdat hij een tegenstander was van het fascisme van de Tweede Wereldoorlog en van de Spaanse Burgeroorlog. Hij bleef een trouw lid van de communistische partij tot zijn dood.

Door de Sovjet-Unie gefinancierde vredesconferenties
Tussen 1948 en 1951 woonde Picasso diverse wereldvredesconferenties bij die door de Sovjet-Unie werden georganiseerd en gefinancierd. De basis was gelegd tijdens het “Wereldcongres van Intellectuelen voor de Vrede”, die in augustus 1948 in Wroclaw (Polen) werd gehouden. De vredesconferenties waren gericht tegen het Amerikaanse imperialisme, tegen het fascisme en tegen de kerk. “De duif van Picasso” werd in 1949 het motief van de wereldvredesconferentie in Parijs. Picasso werd uitgenodigd om te spreken tijdens de wereldvredesconferentie van 1950 in Warschau (Polen) en zei daar: "Ik ben voor het leven en tegen de dood; ik ben voor vrede en tegen oorlog". Tijdens deze conferentie werd er een permanent comité gekozen met de naam Wereldvredesraad (World Peace Council), die geregeld kritiek kreeg omdat de financiering van de raad voor 90% afkomstig was van de Sovjet-Unie. Na de val van het communisme in 1989 viel de financiering door de Sovjet-Unie weg. Er bleef nog slechts een kleine kerngroep over. Sinds 2000 bevindt het hoofdkantoor van deze “non-gouvernementele-organisatie” zich in Athene en maakt deel uit van de Verenigde Naties. De organisatie werkt samen met de Afrikaanse Unie, de Arabische Liga en de Organisatie van Niet-gebonden Landen.

De Stalin-Vredesprijs
De Stalin-Vredesprijs, die op 20 december 1949 werd ingesteld door de Sovjet-Unie, was de communistische tegenhanger van de Nobelprijs voor de Vrede, die sinds 1901 door het Noors Nobelcomité wordt uitgereikt. De andere Nobelprijzen worden door Zweden uitgereikt. Toen de Stalin-Vredesprijs “voor het versterken van de vrede tussen de volkeren” werd ingesteld, was de Sovjet-Unie nauw betrokken bij de door de Sovjetregering zelf aangemoedigde aanval van Noord-Korea op Zuid-Korea, de zogenaamde Koreaanse Oorlog. Stalin had in 1940 ook de aanval van zijn land op Finland geleid. Als prominente communist ontving Picasso op 21 december 1950, de geboortedag van Stalin, de Stalin-Vredesprijs. Vanaf 1956 kreeg de Stalin-Vredesprijs een nieuwe naam, de Lenin-Vredesprijs, en werd vanaf toen jaarlijks uitgereikt op 1 mei. De Stalin/Lenin-Vredesprijs was in de Westerse wereld omstreden en de niet-communistische pers nam het de winnaars kwalijk dat ze de Stalin/Lenin-Vredesprijs, waaraan ook een groot geldbedrag was verbonden, accepteerden.

Voetnoten
1.Een vogelman symboliseert een kruising tussen een mens en een vleermuis, die ’s nachts leeft en zich voedt met fruit. Hij is gewoonlijk ongevaarlijk, maar heel nieuwsgierig. Op het Paaseiland was er een feest rondom de vogelman, "La fête de Tangata Manu". Tijdens dit feest zwommen jonge mannen in de lente vanuit Orongo naar het kleine rotseilandje Motu Nui om eieren van de bonte stern te zoeken. Wie als eerste een ei onbeschadigd naar het hoofdeiland bracht, werd uitverkoren tot vogelman en kreeg daarom bijzondere voorrechten.
2.Met "son oeil limon" verwijst Jean Ferrat naar een citroen (citrus limon) die door het aanwezige citroenzuur een zure smaak heeft (“aigri” of “acide”). Wij hebben hier “son oeil citron” vrij vertaald met “zijn scherpe blik”. “Son oeil citron” kan ook een verwijzing zijn naar de gele ogen van de mythische Pan, de god van de wildernis, zie voetnoot 8 hierna.
3.“Bleu” (“blue”, blauw) staat voor rouw en is afkomstig uit de zeilscheepvaart. Als een schip tijdens de reis zijn kapitein of een andere officier verloor, voerde het voor de rest van de reis een blauwe vlag. De bluesmuziek werd zo genoemd vanwege de melancholische toon en inhoud. Picasso beleefde een ”blauwe periode” (zijn depressieve periode) tussen 1901 en 1905, waarin hij sombere schilderijen maakte.
4.Een hobo is een dubbelrietinstrument en behoort tot de houten blaasinstrumenten. Het woord hobo is afkomstig van het Franse “hautbois”, dat 'hoog hout' betekent. Deze benaming komt voort uit het feit dat dit houten instrument een vrij hoog en indringend geluid produceert.
5.De duif van Picasso heeft geen olijftakje (symbool van de vrede, verzoening en hoop) in zijn snavel, maar een lauriertakje (symbool van de overwinning). In de klassieke oudheid kregen overwinnaars een lauwerkrans op hun hoofd die gemaakt was van laurierbladeren.
6.Guernica is een kubistisch schilderij van Picasso uit 1937, met een afmeting van 3,49 m hoog en 7,76 m breed. Het toont het bombardement op 26 april 1937 op Guernica, een stad in Spaans Baskenland, tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939). Het bombardement werd uitgevoerd door de Duitse luchtmacht en Italiaanse bommenwerpers. Het schilderij Guernica is gemaakt met lijnen en vlakken in zwart, wit en grijs en drukt het gevoel uit van het bombardement, de chaos, de paniek, het leed en de ellende van elk bombardement waar ook ter wereld. Het wordt beschouwd als een aanklacht tegen elke oorlog. Het schilderij was het resultaat van een opdracht van de toenmalige Spaanse Republikeinse regering (het Volksfront, een samenwerkingsverband van centrum- en linkse partijen in Spanje, dat in januari 1936 tot stand kwam op initiatief van de communisten en de linkse republikeinen) aan Picasso voor het leveren van een schilderij voor het Spaanse paviljoen op de Wereldtentoonstelling die plaats zou vinden van 25 mei tot 25 november 1937 in Parijs. Er staan vier vrouwen, een man en een kind op het schilderij, maar ook een paard en een stier. De stier is een symbool van Spanje, maar Picasso wilde zelf geen interpretatie van de stier geven. Een vrije vertaling van “[Picasso] fit la mort aux cornes” is “[Picasso] pakte met Guernica de stier bij de horens”.
7.Picasso werd op 25 oktober 1881 in Malaga geboren en overleed op 8 april 1973 in zijn “hilltop” villa “("La Mas Notre-Dame-de-Vie”) met 35 kamers en een tuin van 2 ha, gelegen in Mougins in Zuid-Frankrijk. Hij werd op 10 april begraven in de tuin van zijn kasteel in Vauvenargues, gelegen bij de Monte Sainte-Victoire, vlakbij Aix-en-Provence . Picasso had gedurende zijn leven relaties met veel vrouwen, die vaak als schildersmodel voor hem poseerden. Telkens als Picasso weer een nieuwe minnares had, was dat duidelijk te zien in zijn werk door een wisseling in zijn stijl. Hij was ook een man die zijn muzes vernietigde door de giftige en vaak gewelddadige relaties die hij met hen had. Hij had vier kinderen bij drie vrouwen. Picasso wordt door velen gekarakteriseerd als een rokkenjager en een vrouwenhater, een "maltratador", een misbruiker, die “zijn” vrouwen op een voetstuk zette en ze vervolgens keihard liet vallen. Hij wordt omschreven als een egoïstische, veeleisende en narcistische echtgenoot en minnaar. Tegen een van zijn minnaressen, Françoise Gilot, zei Picasso: "Vrouwen zijn machines om te lijden". Ook zei hij tegen haar: "Voor mij zijn er maar twee soorten van vrouwen: godinnen en deurmatten". Zijn kleindochter Marina Picasso schrijft in 2001 in haar memoires "Picasso: My Grandfather" over zijn behandeling van vrouwen: "Hij onderwierp ze aan zijn dierlijke seksualiteit, temde ze, betoverde ze, verslond ze en verpletterde ze op zijn doeken. Nadat hij vele nachten had besteed aan het extraheren van hun essentie, zou hij ze, zodra ze waren leeggebloed, weggooien".
8.Pan is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij is een zoon van Hermes en de nimf Penelope. Pan is de god van de wildernis en patroon van de herders en hun vee én het dierlijk instinct. Hij heeft het onderlijf en de horens van een geit, maar een menselijk bovenlijf. Verder heeft hij een lang en smal gezicht, een grote neus en gele oogjes, dezelfde gele ogen (“son l’oeil citron”) die we in het eerste couplet van dit chanson tegenkomen en waarmee Jean Ferrat de ogen van Picasso beschrijft, zie ook voetnoot 2.
9.Een “chignon” is een haardracht waarbij vrouwen het opgestoken haar in een knot of een wrong op het achterhoofd of in de nek droegen.

Bronnen: o.a. Wikipedia.

Jean Ferrat - Liedtext: Picasso Colombe + Übersetzung auf Niederländisch (2024)

References

Top Articles
Latest Posts
Article information

Author: Mr. See Jast

Last Updated:

Views: 6660

Rating: 4.4 / 5 (75 voted)

Reviews: 82% of readers found this page helpful

Author information

Name: Mr. See Jast

Birthday: 1999-07-30

Address: 8409 Megan Mountain, New Mathew, MT 44997-8193

Phone: +5023589614038

Job: Chief Executive

Hobby: Leather crafting, Flag Football, Candle making, Flying, Poi, Gunsmithing, Swimming

Introduction: My name is Mr. See Jast, I am a open, jolly, gorgeous, courageous, inexpensive, friendly, homely person who loves writing and wants to share my knowledge and understanding with you.